Decyzja o powiększeniu piersi implantami wiąże się nie tylko z wyborem ich wielkości, kształtu czy profilu. Jednym z ważnych elementów planowania operacji jest również określenie, w jakiej warstwie anatomicznej zostanie przygotowana loża dla implantu. W tym artykule skupiamy się na trzech sposobach umieszczenia implantu: pod gruczołem piersiowym, pod mięśniem piersiowym większym oraz z zastosowaniem techniki Dual Plane.
Nie są to jednak trzy rozwiązania, spośród których pacjentka powinna samodzielnie wybrać to, które wydaje jej się najlepsze. Sposób umieszczenia implantu dobiera chirurg plastyk po zbadaniu piersi i ocenie ich anatomii, jakości oraz ilości własnych tkanek, a także po uwzględnieniu rodzaju planowanej operacji i efektu, jaki ma zostać osiągnięty. Pytanie „implant pod mięsień czy pod gruczoł?” jest więc w praktyce pytaniem o dobór sposobu umieszczenia implantu do konkretnej anatomii piersi.
Szczególnie istotne jest rozróżnienie pomiędzy samym powiększeniem piersi implantami a operacją łączącą powiększenie z podniesieniem piersi. Technika odpowiednia dla pacjentki, u której nie występuje istotne opadanie piersi, nie musi być właściwym rozwiązaniem w sytuacji, gdy konieczne jest jednoczesne usunięcie nadmiaru skóry, wymodelowanie piersi i zmiana położenia kompleksu brodawka–otoczka.
Czym zatem różni się umieszczenie implantu pod gruczołem od położenia pod mięśniem? Na czym polega Dual Plane i kiedy może być rozważany? Czy jedna z tych metod zapewnia bardziej naturalny efekt? I dlaczego decyzję o położeniu implantu należy podejmować dopiero po ocenie konkretnej piersi?
W dalszej części artykułu wyjaśniamy różnice pomiędzy poszczególnymi sposobami umieszczenia implantów oraz znaczenie tych różnic przy planowaniu powiększania piersi.
W skrócie
- W artykule omawiamy trzy sposoby umieszczenia implantu: pod gruczołem, pod mięśniem oraz z zastosowaniem techniki Dual Plane.
- Nie istnieje jedna metoda odpowiednia dla każdej pacjentki.
- O wyborze sposobu umieszczenia implantu decyduje chirurg plastyk po zbadaniu piersi i zaplanowaniu operacji.
- Znaczenie mają m.in. anatomia piersi, ilość i jakość własnych tkanek oraz efekt, który ma zostać osiągnięty.
- Samo powiększenie piersi i podniesienie piersi z implantami to różne sytuacje operacyjne i sposób umieszczenia implantu powinien być rozpatrywany w ich kontekście.
- Dual Plane może być jednym z rozwiązań stosowanych przy powiększaniu piersi, ale nie oznacza to, że jest metodą odpowiednią dla każdej piersi ani każdego rodzaju operacji.
- Ostateczny plan operacji powinien wynikać z badania pacjentki, a nie wyłącznie z jej preferencji dotyczącej konkretnej techniki.
Gdzie można umieścić implant piersi?
Podczas operacji powiększania piersi chirurg plastyk przygotowuje lożę, w której zostanie umieszczony implant. W zależności od anatomii piersi, ilości i jakości własnych tkanek oraz planowanego efektu implant może zostać umieszczony w różnej relacji do mięśnia piersiowego większego.
W chirurgii powiększania piersi stosowane są również inne sposoby przygotowania loży, m.in. położenie podpowięziowe. W tym artykule skupiamy się jednak na trzech rozwiązaniach istotnych dla omawianego zagadnienia: podgruczołowym, podmięśniowym i Dual Plane.
- pod gruczołem piersiowym,
- pod mięśniem piersiowym większym,
- w technice Dual Plane.
Choć określenia te są często używane zamiennie lub upraszczane, nie oznaczają tego samego. Różnica dotyczy nie tylko tego, czy implant znajduje się „nad” czy „pod” mięśniem. Istotny jest również sposób przygotowania loży dla implantu oraz relacja pomiędzy mięśniem piersiowym większym, gruczołem piersiowym i implantem.
Implant pod gruczołem – na czym polega?
W położeniu podgruczołowym loża dla implantu przygotowywana jest pod gruczołem piersiowym, ale nad mięśniem piersiowym większym. Implant nie jest więc przykryty mięśniem.
Takie położenie może być rozważane przede wszystkim wtedy, gdy własne tkanki piersi zapewniają odpowiednie pokrycie implantu. Ma to znaczenie szczególnie w górnej części piersi, gdzie przy niewielkiej ilości tkanki implant może być bardziej wyczuwalny lub widoczny.
Położenie podgruczołowe nie jest zatem rozwiązaniem odpowiednim dla każdej pacjentki. Przy jego wyborze chirurg ocenia m.in. grubość tkanek, budowę piersi, jakość skóry oraz planowany kształt i wielkość implantu.
Implant pod mięśniem – co to oznacza?
W położeniu podmięśniowym implant znajduje się głębiej, pod mięśniem piersiowym większym. Mięsień stanowi dodatkową warstwę tkanek pokrywającą implant, co może mieć szczególne znaczenie u szczupłych pacjentek oraz kobiet z niewielką ilością własnej tkanki piersiowej.
Określenie „implant pod mięśniem” bywa jednak stosowane bardzo szeroko. Nie oznacza ono automatycznie, że cała powierzchnia implantu jest otoczona mięśniem. Anatomia mięśnia piersiowego większego oraz sposób przygotowania loży sprawiają, że relacja implantu do mięśnia wymaga dokładniejszego wyjaśnienia.
To właśnie tutaj pojawia się pojęcie Dual Plane.
Czym jest metoda Dual Plane?
Dual Plane nie oznacza po prostu „implantu częściowo pod mięśniem, a częściowo pod gruczołem”. Takie wyjaśnienie jest często spotykane, ale nie oddaje istoty tej techniki.
W Dual Plane chirurg plastyk odpowiednio preparuje lożę pod mięśniem piersiowym większym, a jednocześnie rozdziela – w określonym zakresie – tkanki gruczołu piersiowego od mięśnia. Pozwala to zmienić wzajemną relację implantu, mięśnia i tkanek piersi.
Zakres preparowania tkanek może być różny. Klasycznie wyróżnia się warianty Dual Plane I, II i III, dobierane w zależności od anatomii piersi oraz efektu, który chirurg chce uzyskać. Technika Dual Plane została szczegółowo opisana w literaturze chirurgii plastycznej: publikacja Tebbettsa w PubMed
W praktyce dr. Bartłomieja Zonia technika Dual Plane jest rozważana przede wszystkim przy powiększaniu piersi bez istotnego opadania lub w wybranych przypadkach jego niewielkiego stopnia. Nie należy jednak zakładać, że skoro technika ta może być korzystna przy samym powiększeniu piersi, będzie również właściwym rozwiązaniem w przypadku większego opadania wymagającego jednoczesnego podniesienia piersi.
Sposób umieszczenia implantu zawsze powinien być elementem całego planu operacji, a nie decyzją podejmowaną w oderwaniu od anatomii piersi i zakresu zabiegu.
Implant pod gruczołem, pod mięśniem czy Dual Plane – od czego zależy wybór?
Nie istnieje jeden sposób umieszczenia implantu, który byłby najlepszy dla każdej pacjentki. Wybór położenia implantu jest częścią planowania operacji i powinien wynikać przede wszystkim z anatomii piersi oraz efektu, jaki chirurg plastyk chce uzyskać. Pierwszym etapem planowania powiększenia piersi jest konsultacja przed powiększeniem piersi i dokładna ocena warunków anatomicznych pacjentki. Podsumowując wybór położenia implantu powinien być indywidualizowany – systematic review i metaanaliza dotycząca położenia implantów.
Podczas konsultacji chirurg plastyk ocenia m.in.:
- ilość i grubość własnych tkanek pokrywających implant,
- budowę klatki piersiowej i piersi,
- jakość oraz elastyczność skóry,
- wielkość i kształt piersi przed operacją,
- obecność i stopień opadania piersi,
- położenie kompleksu brodawka–otoczka,
- wielkość, kształt i profil planowanego implantu,
- proporcje sylwetki pacjentki,
- oczekiwany kształt piersi po operacji,
- zakres planowanego zabiegu.
Dlatego dwie pacjentki oczekujące podobnej wielkości piersi po operacji mogą wymagać zupełnie innego sposobu umieszczenia implantu.
Kiedy chirurg może rozważyć implant pod gruczołem?
Położenie podgruczołowe wymaga odpowiedniej ilości własnych tkanek, które będą pokrywały implant. Jeżeli tkanki są zbyt cienkie, szczególnie w górnej części piersi, kontur implantu może stać się bardziej widoczny lub wyczuwalny.
Z tego względu umieszczenie implantu pod gruczołem może być rozważane u odpowiednio dobranych pacjentek, u których warunki anatomiczne zapewniają wystarczające pokrycie implantu.
Sam fakt, że operacja jest technicznie możliwa do wykonania w tej płaszczyźnie, nie oznacza jednak, że będzie to rozwiązanie pozwalające uzyskać najlepszy efekt w konkretnej piersi.
Dlaczego implant umieszcza się pod mięśniem?
Umieszczenie implantu pod mięśniem piersiowym większym zapewnia dodatkowe pokrycie implantu własnymi tkankami pacjentki. Ma to szczególne znaczenie u kobiet szczupłych, z niewielką ilością tkanki gruczołowej lub cienką warstwą tkanek w górnej części piersi.
Dodatkowe pokrycie implantu może ograniczać widoczność jego krawędzi i pomagać w uzyskaniu łagodniejszego przejścia pomiędzy klatką piersiową a górnym biegunem piersi.
W swojej praktyce dr Bartłomiej Zoń najczęściej stosuje położenie podmięśniowe. Nie wynika to jednak z założenia, że jedna metoda jest najlepsza dla wszystkich pacjentek. Położenie implantu jest dobierane indywidualnie po zbadaniu piersi i ustaleniu całego planu operacji.
Kiedy można rozważyć Dual Plane?
Dual Plane może być jednym z rozwiązań stosowanych podczas powiększania piersi u pacjentek bez istotnego opadania piersi lub przy jego niewielkim stopniu.
Odpowiednie preparowanie tkanek pozwala chirurgowi wpływać na relację pomiędzy implantem, mięśniem piersiowym większym i tkankami piersi. Zakres preparowania może być dostosowany do budowy konkretnej piersi i planowanego rezultatu.
Nie oznacza to jednak, że Dual Plane jest rozwiązaniem „pośrednim” pomiędzy implantem pod gruczołem i pod mięśniem ani że stanowi automatycznie bardziej zaawansowaną czy lepszą wersję powiększania piersi.
To odrębna technika, której zastosowanie musi mieć określone uzasadnienie anatomiczne i operacyjne.
Czy pacjentka może sama wybrać położenie implantu?
Pacjentka powinna uczestniczyć w podejmowaniu decyzji dotyczących operacji – przede wszystkim określić swoje oczekiwania, porozmawiać z chirurgiem o preferowanym wyglądzie piersi oraz poznać możliwości, ograniczenia i potencjalne ryzyko poszczególnych rozwiązań.
Nie oznacza to jednak, że wybór miejsca umieszczenia implantu powinien sprowadzać się do decyzji: „chcę implant pod mięśniem” albo „chcę Dual Plane”.
Pacjentka określa, jaki efekt chciałaby uzyskać, natomiast chirurg plastyk dobiera sposób operacji, który w danych warunkach anatomicznych pozwala do tego efektu bezpiecznie dążyć.
Właśnie dlatego decyzję o położeniu implantu można podjąć dopiero po badaniu piersi i zaplanowaniu całej operacji.
Samo powiększenie piersi a podniesienie piersi z implantami – dlaczego to ma znaczenie?
Wybór sposobu umieszczenia implantu należy rozpatrywać w kontekście całej planowanej operacji. Inaczej wygląda sytuacja pacjentki, której piersi wymagają przede wszystkim zwiększenia objętości, a inaczej pacjentki, u której oprócz utraty objętości występuje również wyraźne opadanie piersi.
To rozróżnienie ma znaczenie również przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu techniki Dual Plane.
Czy sam implant może podnieść pierś?
Implant nie wykonuje podniesienia piersi w rozumieniu mastopeksji. Może zwiększyć objętość piersi i może w pewnym stopniu zmienić jej kształt oraz wypełnienie. Nie należy jednak traktować implantu jako zamiennika operacji podniesienia piersi.
Przy niewielkim opadaniu odpowiednio zaplanowane powiększenie może pozwolić na uzyskanie korzystnego kształtu piersi bez wykonywania pełnej mastopeksji. W takich przypadkach znaczenie ma nie tylko wybór implantu, ale również sposób przygotowania loży i jego położenie względem mięśnia oraz tkanek piersi.
Jeżeli jednak opadanie jest większe, samo zwiększenie objętości piersi implantem może nie wystarczyć do uzyskania oczekiwanego efektu.
Kiedy oprócz implantu potrzebne jest podniesienie piersi?
Podniesienie piersi, czyli mastopeksja, może być konieczne, gdy występuje większy nadmiar skóry, pierś wyraźnie opada, a położenie kompleksu brodawka–otoczka wymaga zmiany.
Podczas podniesienia piersi z implantami chirurg plastyk nie tylko umieszcza implant, ale również modeluje własne tkanki piersi, usuwa odpowiednią ilość skóry i zmienia położenie kompleksu brodawka–otoczka.
Mamy więc do czynienia z inną sytuacją operacyjną niż podczas samego powiększenia piersi.
Dlatego sposób przygotowania loży dla implantu musi być zaplanowany razem z zakresem podniesienia piersi. Technika, która sprawdza się podczas samego powiększania piersi, nie musi być właściwym rozwiązaniem przy jednoczesnej mastopeksji.
Dual Plane a podniesienie piersi z implantami
W praktyce dr Bartłomieja Zonia technika Dual Plane jest rozważana przede wszystkim przy powiększaniu piersi bez istotnego opadania lub w wybranych przypadkach jego niewielkiego stopnia.
Przy większym opadaniu konieczne może być jednoczesne wykonanie mastopeksji. W takiej sytuacji chirurg musi zaplanować nie tylko położenie implantu, ale również sposób przemodelowania tkanek piersi i zakres podniesienia.
Znaczenie ma przy tym zachowanie bezpieczeństwa tkanek, dlatego poszczególnych elementów operacji nie można planować niezależnie od siebie.
Dual Plane nie zastępuje podniesienia piersi, jeżeli anatomia piersi wskazuje na konieczność wykonania mastopeksji.
Dlaczego konsultacja przed operacją jest tak ważna?
Pacjentka może przed konsultacją zakładać, że potrzebuje wyłącznie implantów, podczas gdy badanie może wykazać, że dla uzyskania oczekiwanego kształtu konieczne będzie również podniesienie piersi.
Możliwa jest również sytuacja odwrotna – niewielkie opadanie nie zawsze oznacza konieczność wykonywania mastopeksji. O tym, jaki zakres operacji będzie odpowiedni, można zdecydować dopiero po ocenie konkretnej piersi.
Podczas konsultacji chirurg plastyk ocenia m.in. ilość własnych tkanek, jakość skóry, stopień opadania piersi, położenie kompleksu brodawka–otoczka oraz proporcje piersi i klatki piersiowej.
Dopiero na tej podstawie można zaplanować, czy odpowiednim rozwiązaniem będzie samo powiększenie piersi, czy też powiększenie połączone z podniesieniem – a następnie dobrać właściwe położenie implantu i technikę operacji.
Implant pod gruczołem, pod mięśniem czy Dual Plane – porównanie
Każdy ze sposobów umieszczenia implantu ma inne zastosowanie. Różnią się one położeniem implantu względem mięśnia piersiowego większego i tkanek piersi, sposobem przygotowania loży oraz możliwościami wykorzystania w określonych warunkach anatomicznych.
Poniższe zestawienie ma charakter orientacyjny. Nie służy do samodzielnego wyboru metody operacji – ostateczna decyzja powinna wynikać z badania piersi i całego planu zabiegu.
| Pod gruczołem | Pod mięśniem | Dual Plane | |
|---|---|---|---|
| Położenie implantu | Pod gruczołem piersiowym, nad mięśniem piersiowym większym | Pod mięśniem piersiowym większym | Implant znajduje się w relacji z mięśniem i gruczołem wynikającej ze sposobu preparowania tkanek |
| Pokrycie implantu mięśniem | Nie | Tak, w zakresie wynikającym z anatomii i przygotowania loży | Zależne od sposobu preparowania i wariantu techniki |
| Ilość własnych tkanek | Odpowiednia grubość tkanek jest szczególnie istotna | Dodatkowe pokrycie zapewnia mięsień piersiowy większy | Dobór zależy od anatomii piersi i planowanego efektu |
| Niewielka ilość tkanki w górnym biegunie | Może zwiększać widoczność lub wyczuwalność implantu | Dodatkowe pokrycie może być korzystne | Ocena indywidualna |
| Niewielkie opadanie piersi | Ocena indywidualna | Ocena indywidualna | Może być jednym z rozważanych rozwiązań |
| Większe opadanie piersi | Sam wybór płaszczyzny nie rozwiązuje problemu opadania | Sam implant nie zastępuje mastopeksji | Dual Plane nie zastępuje mastopeksji, jeżeli podniesienie jest konieczne |
| Dobór techniki | Na podstawie badania i planu operacji | Na podstawie badania i planu operacji | Na podstawie badania, anatomii i planowanego zakresu preparowania |
Jakie są zalety i ograniczenia implantu pod gruczołem?
Położenie podgruczołowe pozwala umieścić implant bez preparowania loży pod mięśniem piersiowym większym. Może być stosowane u odpowiednio dobranych pacjentek, których własne tkanki zapewniają wystarczające pokrycie implantu.
Jednym z najważniejszych ograniczeń tej metody jest właśnie zależność efektu od ilości i jakości tkanek znajdujących się nad implantem. U bardzo szczupłych pacjentek lub kobiet z niewielką ilością tkanki gruczołowej implant może być bardziej widoczny albo wyczuwalny, szczególnie w górnej części piersi.
Nie oznacza to, że położenie podgruczołowe jest metodą „gorszą”. Oznacza natomiast, że wymaga odpowiednich warunków anatomicznych i właściwego doboru pacjentki.
Jakie są zalety i ograniczenia implantu pod mięśniem?
Jedną z ważnych cech położenia podmięśniowego jest dodatkowe pokrycie implantu mięśniem piersiowym większym. Może mieć ono znaczenie szczególnie u szczupłych pacjentek oraz przy niewielkiej ilości własnych tkanek w górnym biegunie piersi.
Dzięki temu przejście pomiędzy klatką piersiową a implantem może być mniej zaznaczone, a jego górna krawędź lepiej osłonięta własnymi tkankami.
Położenie podmięśniowe również ma swoje ograniczenia. Implant pozostaje w relacji z pracującym mięśniem piersiowym większym, dlatego napięcie mięśnia może wpływać na zachowanie i wygląd piersi. Zjawisko to określa się jako animation deformity – zmianę kształtu lub położenia piersi widoczną podczas skurczu mięśnia.
Ryzyko i znaczenie tego zjawiska zależą jednak od wielu czynników, w tym sposobu przygotowania loży, anatomii pacjentki oraz zastosowanej techniki operacyjnej.
Jakie są zalety i ograniczenia Dual Plane?
Dual Plane pozwala chirurgowi odpowiednio zmienić relację pomiędzy mięśniem piersiowym większym, implantem i tkankami piersi poprzez określony sposób preparowania loży i tkanek.
Może być to przydatne m.in. przy powiększaniu piersi bez istotnego opadania lub w wybranych przypadkach jego niewielkiego stopnia. Zakres preparowania może zostać dostosowany do anatomii piersi i zamierzonego rezultatu.
Jednocześnie Dual Plane nie powinien być traktowany jako uniwersalna technika rozwiązująca każdy problem związany z kształtem lub opadaniem piersi.
Przy większym opadaniu konieczne może być podniesienie piersi, a sposób umieszczenia implantu musi zostać zaplanowany w połączeniu z zakresem mastopeksji.
Największą zaletą nie jest więc sama nazwa zastosowanej techniki, ale właściwe dopasowanie sposobu operacji do anatomii konkretnej pacjentki.
Czy któraś metoda daje bardziej naturalny efekt?
Naturalny wygląd piersi po powiększeniu nie zależy wyłącznie od tego, czy implant został umieszczony pod gruczołem, pod mięśniem czy z zastosowaniem Dual Plane.
Znaczenie mają również m.in. wyjściowy kształt piersi, ilość własnych tkanek, jakość skóry, budowa klatki piersiowej, wielkość i profil implantu oraz proporcja pomiędzy implantem a warunkami anatomicznymi pacjentki.
Dlatego określenie jednej z metod jako zapewniającej zawsze „najbardziej naturalny efekt” byłoby nadmiernym uproszczeniem.
Naturalny rezultat jest przede wszystkim konsekwencją prawidłowego zaplanowania całej operacji – od wyboru implantu, poprzez przygotowanie loży, aż po uwzględnienie własnych tkanek i proporcji sylwetki.
Jak chirurg plastyk dobiera położenie implantu?
Decyzja o umieszczeniu implantu pod gruczołem, pod mięśniem lub zastosowaniu techniki Dual Plane jest podejmowana na podstawie badania piersi i planu całej operacji. Samo zdjęcie oczekiwanego efektu czy preferencja pacjentki dotycząca konkretnej techniki nie wystarczą do wyboru właściwego sposobu operowania. Podczas planowania powiększania piersi implantami chirurg plastyk ocenia zarówno piersi, jak i proporcje całej klatki piersiowej.
Podczas konsultacji chirurg plastyk ocenia zarówno piersi, jak i proporcje całej klatki piersiowej. Znaczenie mają m.in. ilość własnych tkanek, ich grubość, jakość skóry, szerokość podstawy piersi, stopień opadania oraz położenie kompleksu brodawka–otoczka. Przeczytaj również: Pierwsza konsultacja przed powiększeniem piersi – jak wygląda i jak się przygotować?
Dopiero w połączeniu z oczekiwaniami pacjentki pozwala to zaplanować rodzaj i wielkość implantu, sposób przygotowania loży oraz – jeśli jest to konieczne – dodatkowe podniesienie piersi.
Dlaczego ta sama metoda nie będzie odpowiednia dla każdej pacjentki?
Piersi dwóch kobiet mogą wyglądać podobnie na zdjęciu, a mimo to różnić się grubością tkanek, szerokością podstawy, jakością skóry czy stopniem opadania. Różna może być również budowa klatki piersiowej.
Dlatego metoda, która pozwoliła uzyskać dobry rezultat u jednej pacjentki, nie musi być właściwa dla drugiej.
Dotyczy to również implantów. Ten sam implant – o tej samej objętości, kształcie i profilu – może wyglądać zupełnie inaczej u dwóch kobiet, ponieważ efekt zależy od tego, jak implant współgra z ich własnymi tkankami.
Czy można przyjść na konsultację ze zdjęciem piersi, które się podobają?
Tak. Zdjęcia mogą być bardzo pomocne w rozmowie z chirurgiem, ponieważ pozwalają lepiej określić oczekiwania dotyczące wielkości, proporcji i ogólnego charakteru efektu.
Nie należy jednak traktować zdjęcia jako wzoru, który można dokładnie odtworzyć.
Chirurg nie operuje samego implantu – operuje konkretną pierś o określonej anatomii. Celem jest więc dobranie rozwiązania, które pozwoli uzyskać efekt możliwie zgodny z oczekiwaniami pacjentki, ale jednocześnie odpowiedni dla jej budowy.
Czy warto przed konsultacją zdecydować: pod mięsień czy Dual Plane?
Wiedza na temat różnych sposobów umieszczenia implantów może pomóc pacjentce lepiej zrozumieć planowaną operację i świadomie rozmawiać z chirurgiem. Nie ma jednak potrzeby samodzielnego podejmowania decyzji o technice przed konsultacją.
Informacje znalezione w internecie – nawet dotyczące rezultatów operacji innych pacjentek – nie pozwalają ocenić warunków anatomicznych własnej piersi.
Zamiast pytać wyłącznie: „Czy będzie Pan operował metodą Dual Plane?”, warto dowiedzieć się:
- gdzie chirurg planuje umieścić implant i dlaczego,
- jakie cechy anatomii piersi mają wpływ na tę decyzję,
- czy samo powiększenie implantem pozwoli uzyskać oczekiwany rezultat,
- czy występuje opadanie wymagające jednoczesnego podniesienia piersi,
- jakie są zalety i ograniczenia proponowanego rozwiązania,
- jakiego efektu można realnie oczekiwać przy własnej budowie piersi.
Najpierw efekt, później technika
Podczas konsultacji najważniejsze jest możliwie dokładne określenie oczekiwań pacjentki. Jedna kobieta będzie chciała przede wszystkim odzyskać objętość utraconą po ciąży lub redukcji masy ciała, inna oczekuje wyraźniejszego powiększenia, a jeszcze inna chce poprawić proporcje piersi przy zachowaniu możliwie naturalnego wyglądu.
Rolą chirurga plastyka jest ocena, czy taki rezultat jest możliwy do uzyskania przy danej anatomii, a następnie dobranie odpowiedniej metody operacji.
To oczekiwany rezultat omawiamy wspólnie z pacjentką. Technika operacyjna jest narzędziem, które chirurg dobiera do jej anatomii i zaplanowanego efektu.
Najczęstsze pytania o implant pod mięśniem, pod gruczołem i Dual Plane – FAQ
Implant pod mięsień, pod gruczoł czy Dual Plane – co warto zapamiętać?
W powiększaniu piersi implant może zostać umieszczony pod gruczołem, pod mięśniem lub z zastosowaniem techniki Dual Plane. Każda z tych możliwości ma określone zastosowanie, a wybór powinien wynikać z anatomii konkretnej piersi i planu całej operacji.
Nie należy więc rozpoczynać planowania zabiegu od pytania: „która metoda jest najlepsza?”. Znacznie ważniejsze jest ustalenie, jaki efekt pacjentka chciałaby uzyskać i czy jej warunki anatomiczne pozwalają osiągnąć go poprzez samo powiększenie implantami. Dlatego na pytanie „implant pod mięsień czy pod gruczoł?” nie ma jednej odpowiedzi właściwej dla każdej pacjentki.
Szczególnego znaczenia nabiera to w przypadku opadania piersi. Niewielkie opadanie i utrata objętości to inna sytuacja niż większe opadanie wymagające jednoczesnej mastopeksji. Dual Plane może być jednym z rozwiązań stosowanych przy powiększaniu odpowiednio dobranych piersi, ale nie zastępuje podniesienia, jeśli jest ono potrzebne.
Ostatecznie nie nazwa techniki decyduje o jakości rezultatu. Znaczenie ma właściwa kwalifikacja pacjentki, dobór implantu, sposób przygotowania loży i dopasowanie całej techniki operacyjnej do anatomii piersi.
Dr Bartłomiej Zoń – chirurg plastyk w Warszawie
Dr Bartłomiej Zoń jest specjalistą chirurgii plastycznej oraz chirurgii ogólnej. W swojej praktyce wykonuje m.in. operacje powiększania piersi implantami oraz zabiegi łączące podniesienie piersi z ich powiększeniem.
Podczas konsultacji w ZON CLINIC przed operacją oceniane są m.in. budowa piersi i klatki piersiowej, ilość własnych tkanek, jakość skóry, stopień opadania piersi oraz oczekiwania pacjentki. Na tej podstawie dobierane są implant oraz sposób jego umieszczenia, a w przypadku opadania piersi oceniana jest również potrzeba wykonania mastopeksji.
Jeżeli zastanawiasz się nad powiększeniem piersi implantami, podczas konsultacji możesz omówić z chirurgiem plastykiem zarówno oczekiwany efekt, jak i możliwości jego uzyskania przy Twojej anatomii.
Badanie pozwala również ocenić, czy odpowiednim rozwiązaniem będzie samo powiększenie piersi, czy w celu uzyskania oczekiwanego kształtu konieczne może być jednoczesne podniesienie.
Przeczytaj również
- Powiększanie piersi – informacje o operacji
- Wymiana implantów piersi podczas jednej operacji – kiedy można usunąć stare implanty i wszczepić nowe?
- Karmienie piersią po implantach – czy jest możliwe?
Źródła
- Tebbetts J.B. – Dual plane breast augmentation: optimizing implant-soft-tissue relationships in a wide range of breast types, Plastic and Reconstructive Surgery, 2001.
- Implant Pocket Plane Selection in Primary Breast Augmentation: A Meta-Analysis and Systematic Review of Complication Profiles, 2026.
- Khavanin N. i wsp. – A systematic review of single-stage augmentation-mastopexy, Plastic and Reconstructive Surgery, 2014.
- Zucal I. i wsp. – Augmentation-Mastopexy: Analysis of 95 Consecutive Patients and Critical Appraisal of the Procedure, Journal of Clinical Medicine, 2023.
Weryfikacja medyczna: dr Bartłomiej Zoń, specjalista chirurgii plastycznej, specjalista chirurgii ogólnej.
